gusto ko ren gumawa ng blog. whew.
ginaya ko lang talaga siya kase nga.. hahaha. wala lang. hindi ko alam kung ano na nangyayari saken. sa tuwing liligaya ako, dun naman biglang may kontrabida sa buhay ko.

parang kahapon…
sobrang saya ko na e. highest kame sa speech nang dahil saken? oo. pwede. baka nga dahil saken kaya kame ung highest. hahaha. tumawa sila nung part kong HAP HAP HAP HAP HAP HAP. (in the tune of happy birthday) basta un na un. hindi ko rin alam kung bakit natuwa sila o sadyang maganda lang ung sense of humor ko. >:) tapos champion kame sa HIMIG-SIPNAYAN/MATH JINGLE. ang galing galing ko kase. pers taym kong maging bida or nasa gitna. kase lagi na lang akong nasa gilid. hahaha. pero keri naman. nag-jollibee pa nga ako e. marami naman sigurong natuwa saken. tas un. ) basta masaya ung experience nang nasa gitna ka. (sori ka, pers taym ko e. nyaha!) bago un, shempre. nanjan si…. jan jan jan! si superÜman ko para igudlak ako. aun lang. kaya naman nainspired ako? HAHAHAHA.

awarding na.. champion naman si superüman sa damath ba un? basta un na un. ang galeng nea diba? kea lang nga ayaw nyang kunin ung certificate nya. so representative na lang. edi tumayo ako. keber ba nila? O-)

kumpleto na araw ko e. pero hindi ako nakakain ng lunch kase naiwan ko ung wallet ko. :/ sa lahat ba naman ng bagay, un pa ang naiwan. tsk. cup noodles na lang tuloy kinain ko. pero keri pa ren. pag-uwi, wala si mama. pero di nya ako pinagalitan. walang sermon at all. WAHAHA. tapos hindi nako naghapunan kase… kase kumaen ako ng pancit canton. take note: 3 pancit canton. hindi halatang gutom ako e. kea lang ung mga results don sa fb, nakakaloka. lalo na to oh:
“minsan kailan mo i give up ang taong mahal mo kahit masakit pero ang mas masakit ay aminin sa sarili mo na ang taong kailangan mo igive up ay ang taong mahal mo.” hindi ko na lang pinansin kase alam ko namang mahal nya ko. at mahal ko den sya. hahaha. tsaka masaya ako nung mga oras na iyon e.

PERO. PERO… MAY ISANG MALAKING PERO!
may nabasa akong blog. (hulaan nyo kun kenino.) ansaket nun oh. hahaha. kala ko pa naman ok na lahat tas meron pang isang malaking.. malaking… malaking… NAPAKALAKING INTRIGA! may naiinis pala saken. shet a. sobrang bitter nea. kala ko pa naman friends na kame. tas un pala… un. haha. basta un. akala ko lang pala un. akala. isang napakawalang kwentang akala. amp. bat siya ganun? affected pa ren siya? hahah. nako. nako. ayaw ko na lang pag-usapan. tas naiiyak na ko. tska gusto ko na tlgang magwala. pero wag na lang. smayl na lang daw ako sabe ni superüman. yiii. <3 tsaka wala rin namang mangyayari kung iiyakan ko siya buong gabi. masisira lang ang napakaganda at mala-diyosa kong muka dahil lang sa isang tulad nya? duhhh! hahaha.

ang masasabi ko lang:
NAUNA KA NGA, AKO NAMAN NGAYON. PAST KA LANG. MAS LAMANG ANG PRESENT. haha. o tama na. ambadd ko na.

masaya pa ren naman ako kahit papano. baket? ang ganda ng result sa fb e. sobra. AS IN. look:  “ang hirap ng kondisyon ko noh?!bakit ba lagi na lang ako ang nasisisi pag nagkamali ng minahal ang tao? kasalanan ko bang ginawa ako ng diyos bilang puso mo?!” oh. anganda diba?

rawr. gusto ko lang naman ishare e. masama ba? titigil na ko. hahaha. basta. lagi na lang may problema. pati si kuya. may saket. shet a. hahaha. wala na yatang katapusan to. wooo.

pero dito na nagtatapos ang blog ko sa araw na ito. ipagpapatuloy ko na lang pag hindi na ko tinatamad. nyahehe. aun. labyu. :*